Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Giriş


Yen; giysinin kolu örten bölümüdür. Kol ise tutmaya, taşımaya ve hareket etmeye yarayan bir uzuvdur. Biri sarar, diğeri iş görür. “

Sonu olmayan yolların,
Başındaymışız gibi,
Belki de sonumuzu,
Vazgeçmeyi bilmemek getirdi.
Sonumuz neden her şeyin başı gibi,
Vedaların en sessizi,
Sessizliğin sesi,
Sessizliğin en gürültülü hali.
Yasın sonu var mı?
Ölüm hep dün gibi
İçimizi, için için kanatmaz mı?
Kapanan her yaranın altında,
Bir ö

Franz Kafka, 1883’te Prag’da doğar. Hukuk okur, sigorta kurumlarında çalışır fakat hayatının asıl yönünü yazmak belirler. Verem hastalığıyla mücadele eder ve 1924’te henüz kırk bir yaşındayken hayatını kaybeder.

      Eskiden bir mektubu özenle yazardık. Günlerce ve bazen aylarca bir mektubun gelişini beklerdik. Hız ve zaman ne çabuk değişti. Şimdi sadece hızla akan ekranlara bakıyoruz. Ekranın başında bekliyoruz. Hızlı sorular, hızlı cevaplar…  


      Postacı

Eylül de geçip gidiyor işte; sarı, sapsarı adımlarıyla arşınlıyor takvimleri.  Ardında özellikle akşamları daha çok hissedilen serin rüzgârını bırakarak… Dökülen yaprakların hışırtısı kulaklarımızda. Battaniye günleri yaklaşıyor yine… Hâlbuki daha yeni çıkmamış mıydık yazdan? Güneşin sıcacık ko

Abraham Lincoln, 1859 yılında, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçilmesinden yaklaşık bir yıl önce yaptığı konuşmada eski bir hikâyeden söz eder.  


OKUMAYA DEVAM ET

       Burnuma gelen kızartma kokusu ile tatlı uykumu sonlandırdım. Gözlerimi tavana dikip annemin lezzetli kahvaltısını yemenin heyecanı içinde sabahı selamladım. Bir hışımla yataktan kalktığım gibi yabancı bir oda ile karşılaştım. Birkaç saniyelik uyku sersemliğinin ardından gö

Şimdi zaman eylüllü günlerden biri
Hava biraz serin
Kalbim yangın yeri
Kış için koşturmalar başladı
Herkeste tatlı yahut acı bir telaş
Güneşin yakıcı sıcağı yok artık
Aşkınsa kalıcı hükmü
Herkes herkesten biraz uzak
Herkes herkesten kaçıyor çabucak
Yağmurlar başladı artık
Kara kara bulutlar tepemizd

Michelangelo, Rönesans döneminin en ünlü heykeltıraşlarından biridir. Mermerle çalışırken taşa yalnızca bir kaya parçası olarak bakmaz. Ona göre heykel, mermerin içinde zaten vardır. Sanatçının görevi ise fazlalıkları sabırla uzaklaştırarak taşın içinde saklı

Beethoven, 9. Senfoni’nin ilk icrasında orkestranın başında durur. Salon doludur, müzik yükselir, sonra bir yerde susar. Salon ayağa kalkar, alkış başlar. Beethoven ise hâlâ orkestraya dönüktür. Ellerini hareket ettirir, tempoyu vermeyi sürdürür, çünkü artık d

Seni sevmek;
Gizemli bir gecenin sabahına uyanmak gibi...
İzini kaybetmiş bir kıştan ilkbahara geçmek gibi...
Zamanın en güzel yerinde sana rastlamak gibi...
Ellerini hiç bırakmadan bir ömrü paylaşmak gibi...
Miadı dolmayan, her gün yeniden başlayan bir aşk gibi...






Seni sevmek;
Geceni

Arabadan iner inmez yüzüme vuran soğuk, yıllar önce babamdan yediğim tokattan daha keskindi. O gün ağlamamak için kendimi zor tutmuşken şimdi soğuktan akan gözyaşım çeneme doğru yol almıştı. Arkamda kalan uzun yol beni sonunda bu ahşap dağ evine getirmişti. Ev, hatırladığımdan daha büyüktü.


&nb