Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Şimdi yarınlar olur mu bilemem
Tek bildiğim yeni bir ben
Hayran olmamalı kimseye
Aynalarda yalnızca kendini sevmeli insan



Ne büyük bir hezeyan
Bendeki ve sizdeki dogmalar
Ne de katı insandaki duvarlar



Yarınlar olur mu bilemem
Ama bugünü nasıl da ziyan ediyor insan



Belki mavi değil

Yaz akşamları, çocukluğun en güzel hatıralarını saklar. Hava kararırken bahçelerde, ağaçların arasında beliren küçücük ışıkların peşinden koşan çocuk, birini yakalayıp avucunda saklamayı hayal eder. Her parlayışında heyecanlanır, her kayboluşunda gözleriyle ye

Yaklaşık 30 bin yıl önce yontulan “Willendorf Venüsü”; belirgin göğüsleri, geniş kalçaları ve çıkık karnıyla tarih öncesi sanatın dikkat çekici örneklerinden birini oluşturur. Günümüzün

     Bir pencere kenarındayım yine. Sonbaharın sarıya sevdalı saltanatına karşı yeşil kalmaya direnen birkaç ağaç ile bakışmaktayız. Gök çehresini karartmış, somurtuyor. Bulutlar ha döktü ha dökecek içinde tuttuklarını. Böyle olunca tüm şehrin üzerine aynı anda yayılıyor hüzün. Bazı d

Bir sıkılsam keşke
Bıraksam yakanı
Yanlış bir yolda
Epey yanlış bir taraftayım belli ki
İsterim ki bir yerlerde
Bulsun beni hayat
Çeksin yakamdan
Yaka paça atsın beni
Bu yoldan
Gündüzleri geceleri kovalıyor
Ben güneşin peşine düştüm
Karanlığa aldandım
Ama ne aldanmak
İçimde kor bir ateş
Kör ve dilsi

Her şeyin bu kadar kolay erişilebilir olmadığı yıllar… 90’lar, 80’ler, 70’ler ve daha öncesi… Bir çizgi filmi izlemek için yayın saatini bekleyen, televizyondaki program akışına göre gününü güzelleştiren, şimdiki gibi istediği

Albert Camus, yirminci yüzyıl edebiyatında insanın varoluşunu, ölüm gerçeğini ve dünyanın kayıtsızlığını sorgulayan önemli yazarlardan biridir. “Yabancı”da bireyin toplumla çatışmasını, “Sisifos Söyleni”nde ise insanın anlam ar

   Fırının kapağını açarken ikinci kek denememin artık başarılı bir sonuç vermesi için dua ediyordum. Yıllardır her defasında nasıl oluyordu da tek seferde şu keki yapamıyordum? Fırından gelen o mis koku eşliğinde bir sanat eseri olan kekime baktım. Bu da ilki gibi çöpe gitmeyeceğinden, ke

Giriş


Yen; giysinin kolu örten bölümüdür. Kol ise tutmaya, taşımaya ve hareket etmeye yarayan bir uzuvdur. Biri sarar, diğeri iş görür. “

Sonu olmayan yolların,
Başındaymışız gibi,
Belki de sonumuzu,
Vazgeçmeyi bilmemek getirdi.
Sonumuz neden her şeyin başı gibi,
Vedaların en sessizi,
Sessizliğin sesi,
Sessizliğin en gürültülü hali.
Yasın sonu var mı?
Ölüm hep dün gibi
İçimizi, için için kanatmaz mı?
Kapanan her yaranın altında,
Bir ö

Franz Kafka, 1883’te Prag’da doğar. Hukuk okur, sigorta kurumlarında çalışır fakat hayatının asıl yönünü yazmak belirler. Verem hastalığıyla mücadele eder ve 1924’te henüz kırk bir yaşındayken hayatını kaybeder.

      Eskiden bir mektubu özenle yazardık. Günlerce ve bazen aylarca bir mektubun gelişini beklerdik. Hız ve zaman ne çabuk değişti. Şimdi sadece hızla akan ekranlara bakıyoruz. Ekranın başında bekliyoruz. Hızlı sorular, hızlı cevaplar…  


      Postacı