Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Amalardan, fakatlardan uzak;
Açıklaması olmayan bir bilinmezlik…
Çözülemeyen bir denklemdi.
Aslında aşk, o hiç bulunamayan x’ti.



Midenin adeta bir kelebek diyarına dönüştüğü,
Sonra o diyarda, tamamının öldüğü;
Yavaş yavaş, gün gün…
Vücudu zehirleyen bir toksindi aşk.



Kararlı ama kararsız

  Çocukların sanılanın aksine geniş ve derin dünyaları, o dünyaların da kendi aydınlatmaları olur. Her duyguya açık bir fener gibi hayata ışık tutarlar. Onların cep aynaları yalnızca gözlerini görür. Orada neyi, nasıl görürlerse dünyalarında ona can verirler. Hafızaları uydularıdır ve sanılanda

   Bahçeye girer gibi giriliyor söze.


   Toprak nemli duruyor, çiçekler sessizce bekliyor; her biri köklerinde bir hikâye taşıyor. Papatya masumiyeti anlatıyor sanılıyor ama aslında susmayı, bazen de “Bilmiyorum.” diyebilmeyi öğ

Bu yazıyı kaleme alırken sağlıklı ve mutlu ailenizi yakından gözlemlediğim ve
misafir olduğum süre boyunca bana yuva sıcaklığını daima hissettiren;
ŞULE VARAN,

Neil Gaiman ve Yolun Sonundaki Okyanus, orijinal adıyla The Ocean at the End of the Lane, İngiliz Dili ve Edebiyatı'nda oldukça sarsıcı ve dönüştürücü bir yere sahiptir. Örneğin, geleneksel açıdan bakıldığında ‘‘çocuk edebiyatı’’ ve ‘‘yetişkin edebiyatı’’ ara

Göğsümün sol tarafını dürten bir sızının varlığını hissetmemle kendimi uykunun kollarından zorla çekip almıştım. Gecenin bir vakti delicesine sızlayan his ruhumu esir etmişti.
Fiziksel değildi, daha da derine işliyordu.
Sanki bu his yarı ölüm halini gerçeğine tamamlamak için oradaydı. Elimi göğüs ka

Gökyüzünün mavi genişliği perdenin desenleri arasından beni çağırıyordu. Düşünmeden araladım perdeyi. Bazı eylemlerin sonunu tahmin etmek mümkün değildi. Biraz sonra olacaklar hep biraz önce olmuşların sonucuydu. Güneş tenimin çatlaklarını onarırken ben de içimin gökyüzünde, düşlerimin kanat sesiyle

İnsan önce içinde yıkılıyor.
Sonra şehirler yıkılmış gibi hissediyor.


Bir sabah uyanıyorsun…
Hava aynı, gökyüzü yerinde, binalar ayakta.
Ama bir şey kaymış dünyada.
Adaletin ayarı bozulmuş gibi.
Vicdanın sesi kısılmış.
Ve kimse fark etmemiş gibi davranıyor.


En çok da buna ağlıyor insan.
Kö

   Son adımımı atar atmaz derin bir nefes aldım. Dağların temiz havası bana her zaman çok iyi gelmiştir. Dağa her tırmanışımda, babamla yaptığımız o komik tırmanışları anımsarım. Zirveye tırmandıkça babamla olan anılarım zihnimde daha da berraklaşır. Küçükken babamı pek anlamazdım. Bana he

“Tarihin kehaneti anlatır,
Sürgün şairleri yazar,
Ölüm hep üstündedir göçün.”
Göç Sağanağı 
-Bir

Rengarenk dünyamın simsiyah penceresi,
Eskimiş perdemin altın yaldızlı topuzu,
Tozlu raflarımın dantel parçası,
Kitaplarımın arasında kurutulmuş gül ayracı,
Divanımın üzerindeki sessiz gaz lambası,
Dikiş tutamayan ellerimin kurşun askeri,
Gazetemin en sevdiğim o bulmaca sayfası,
Kocaman ama küçücük

Sıtma; yüksek ateşle seyreden, titreme nöbetleriyle bedeni sarsan, tarihin eski ve ağır hastalıklarından biridir. Uzun yıllar boyunca çaresizliğin simgesi olmuş, insanlığı kırıp geçirmiştir. Tıp bilimi ise yirminci yüzyılın başlarında henüz sistemli gözlemle,