Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Önceler miydim önceleri öncelikle
veyahut tanır mıydım beni.
Tabir ederken acı yaşanılanları;
Bolca kanayan yaraya,
Yaşamak için basmışlar,
Onlarca pamuğu.
Şimdi bir fikir şakıyor zihnimde.
Ardından bir pamuk çekiliyor, çekiyor
Yaradan.
Çok acıyor, sızlıyor.
Yutkunuyorum ve yeniden,
Zuhur ediyor dü

Bazı insanlar hayatı bir otoyol sanıyor; hızlanınca varılacak, planlayınca çözülecek, hesaplayınca anlaşılacak bir yer gibi. Oysa ben yıllar geçtikçe hayatın daha çok eski bir kütüphaneye benzediğini düşünüyorum.

Raflarda duran her kitap, yaşadığımız bir yılı saklıyor sanki. Kimi sayfalar ace

   İnsan bazı evlere misafir olarak girmez; sanki yıllardır beklediği bir hesaplaşmanın içine adım atar. Daha eşiği geçmeden omuzlarına çöken görünmez ağırlık, ciğerlerine dolan bayat hava ve duvarların sessizliği... O gün onun evine ilk adımımı attığımda, beni karşılayan şey arkadaşımın g

Glasyoloji, buzulları ve buz oluşumlarını inceleyen bilim dalıdır. Bu alanda çalışan bilim insanlarına “Glasyolog” adı verilir. Glasyologların en dikkat çekici çalışma alanlarından biri de buzdağlarıdır. Buzdağları, kutup bölgelerindeki dev buzulların zamanla

İnsan, kendine en çok hangi yaşında benzer?
Çocukken mi?
Gençliğinde mi?
Yoksa aynaya baktığında artık kendi yüzünde anne ve babasının çizgilerini gördüğü o sessiz yaşlarda mı?
Belki de hiçbirinde.
Çünkü "ben" dediğimiz şey, sabit bir varlık değil; zamanın üzerinde yürüdüğü ince bir k

     -Çok gülme azizim! Yakalanacağız şimdi.

     -Doğru söylüyorsun. Sonra vergisi algısı kurtulamayız. Neyse sus, sus! Dağılalım evlere yoksa başımıza gelecek var bu akşam.

Gülmenin ve kahkaha atmanın vergilendiği dönemlerdi. Halk yoksulluk içindeydi, gü

         Zamanın hızlandığı doğru galiba. Bir aya daha yeni girmişken göz açıp kapayıncaya kadar o ayın sonu geliyor. Zamanın ipini asla tutamıyor insan. Dakikaların ritmi ayarsız, günler su gibi akıp gidiyor. Takvimler hızla yaprak döküyor. Daha ne olduğunu anlamadan hazira

Ev, yatak, koltuk, mutfak, kaşık, dolap…


Bir evi ev yapan, duvarları ya da çatısı değildir. Her gün aynı yere bırakılan anahtar, mutfaktan

Hayatın en zor tarafı nedir diye sorsalar, çoğumuz büyük felaketlerden, beklenmedik kayıplardan ya da ağır sınavlardan söz ederiz. Oysa insanı asıl yoran bazen bunlar değildir. Asıl yorgunluk, tekrarın içinde saklıdır. Her gün yeniden başlayan mücadelede, bir türlü tamamlanmayan işlerde, tam bitti s

Kulaklığından sızıp zihnine süzülen yeni melodi, adımlarına görünmez zincirler takmıştı. Sokağın ortasında zaman akmayı kesmiş gibi kalakaldı. Bu şarkıyı dinlemeye hatta ufak bir parçasıyla dahi tesadüfen karşılaşmaya cesareti yoktu. Oynatma listesinin ona hazırladığı bu sürpriz hiç hoş olmamıştı. E

      Kilidin hikâyesi, insanın korumak istediği ilk şeyle başlar.

      Önce bir sandığın üzerinde yerini alır. Sonra evlerin kapılarında, kasalarda, mahzenlerde ve saklanması gereken ne varsa onun başında bekler. Zaman değişir, şekli değişir; demir olur, ç

Bazen hayatımıza beklenmedik şeyler girer. İlk anda zamansız ve anlamsız görünürler. Oysa ne zamansızdırlar ne de anlamsız. Yaşandıkça anlam kazanır, zamanının aslında çoktan geldiği anlaşılır.

Hepimizin ördüğü duvarların ardında süren bir yaşam vardır. Kimine g