Lavinya Dergisi 4. Sayısı

“Işık ve Gölge Arasında Bir Yolculuk”


Zaman hızla akıp geçerken, çürümüş bir toplumun ahlaki değerleri çökerken, toprağın altındakilerin gülüşlerini duyabiliyordum. Kimine göre yalan, kimine göre gerçek dünya diye adlandırılan bu hayata ben henüz bir isim

   Soğuk, çok soğuk… Üşüyor insan. Hele de takvimlerin yanı sıra, mevsimi de kış olursa bir yüreğin daha çok üşüyor. Evinde de olsan iyi kapatamadığın pencerelerinden sızan yel giriyor içeri. Dönüp durduğun odanda birer birer çarptığın duvarlar buz kesiyor. Sağlam basıyorum sandığın yerler

Aslında bu yazıya nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Kelimeler kesinlikle planlarla ortaya çıkmıyor. Şayet isterlerse beyaz bir boşluğun üzerinde yer ediniyorlar.

Hangi türde bir yazı olacağına karar veremedim, hangi duyguyu derinlerden çekip çıkaracağımı seçemiyorum.

Nasıl bir cümleyle başlaya

Unuttuk belki de… Yaşamayı unuttuk, içten kahkahalar dolusu gülmeyi unuttuk. Yabancılaştık tüm sıcak hissettiren duygulara, kaptırdık kendimizi bu zamana ve insanlara.
En çok da olaylara belki de… Tam içten gül

İnsan en çok, kimse talep etmediği hâlde kendini anlatmaya çalışırken yoruluyor. Bir bakışın ardına anlam yerleştirmek, bir suskunluğu açıklamak, yanlış anlaşılmamak için kelimeleri çoğaltmak… Hepsi aynı kaygının etrafında dönüyor: Görülme isteği. Onaylanma arzusu. Var olduğuna tanık tutulma ihtiyac

Kimseye belli etmeden yorulmayı öğrendik.
Gülümserken içinden dağılan kadınlar olduk. 
OKUMAYA DEVAM ET

Yetişkinlerden görüşme esnasında sıklıkla duyduğum cümlelerden biri şudur: “Hiçbir şey yapasım gelmiyor; başka biri benim yerime de yapsın.” Bazen bu ifadenin ardında geçici bir tükenmişlik hâli yer alırken, bazen de kaçınma, erteleme ve kısa süreli rahatlama

Kanat çırptıkça boğuldum.
OKUMAYA DEVAM ET

Zamanın birinde yıldız tozu adında bir kasaba varmış. OKUMAYA DEVAM ET

Elimdeki kartı, içi kocaman olan çantamda kaybolmaya mahkûm ederken otobüsün arka kısmına doğru ilerliyorum. İlerledikçe elimi tutan minik ellerin yavaş yavaş benden uzaklaştığını hissediyorum. Arkamı dönüp baktığımda kızımın geride kaldığını, aramıza birkaç kişinin girdiğini görüyorum. Bir direğe t

Açtığın yaraların derinliğinde,
Beni yakan ateşin,
İçinde kimsesizliğimle,
Saklandığım yerde bul beni,



Bulduğun gibi,
Sebebi olduğun ateşlerde,
Alev alev sende,
Yan benimle.



Cesaretin var mı?
Ellerin tutabilir mi?
Alevlerin içinde yanarken beni
Ateşi sen harladın ya hani,
Korkma hadi,
Se

Sabah uyanınca ilk kimi arıyorsun?
Gözlerin daha tam açılmadan,
Aklın hâlâ gecede kalmışken,
Derdini, sevincini, kızgınlığını…
Kimin eşiğine bırakıyorsun?



Bir haber düşüyor içine;
Mutluysa sesin yumuşuyor,
Mutsuzsa kelimeler boğazında düğümleniyor.
O an,
İlk kimin sesine sığınıyorsun?
İlk kimi