Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Sabah camını usulca tıklatan yağmurun sesiyle uyanabilmek… Perdenin arasından süzülen güneş ışığının tenine dokunması… Gün batımının gökyüzüne bıraktığı kızıllığı birkaç dakika sessizce izleyebilmek… Sevdiği biri için hazırlanm

       Hayatın şaşırtmayı seven bir yanı var, hepimiz biliriz bunu. Biliriz de her defasında yenik düşüp yine de şaşırabiliriz. Çünkü hayat, bilinmezliğiyle de bilinir. Zamanın da eli değer şüphesiz; durmadan yaptığımız planlar, aldığımız kararlar, saptığımız yollar nasıl da deği

Kusursuzluğun içinde ki kusuru,
Senin içindeki beni,
Benim içimdeki çaresizliği,
Kim görebilir ki?




Her gece kan kusar gibi,
İçime içime kustum,
Tüm iyileşmeyen yaralarımı.
Dermanı yoktu derdimin...




Anlatmıyorum uzun zamandır,
Anlaşılmayı beklemek,
Anlatmaktan daha zor zaten,
Bu y

      Yağmur damlaları, kazmaya çalıştığım toprağı iyice yumuşatmıştı. Kazdığım çukurun aksine, içimdeki endişe gitgide büyümeye devam ediyordu. Ellerim o kadar titriyordu ki her beş dakikada bir kürek elimden düşüyor ve ıslak toprağa yapışıyordu. Bir yandan toprak kazıp bir yandan et

“Günebakan” adını hiç duymuş muydu? Ayçiçeğinin bir başka adıydı bu. Ne kadar sade, ne kadar kendini anlatan bir isim: “Güne dönen, gökyüzündeki yolculuğu sessizce izleyen…”
<

Çikolata denildiğinde herkesin aklına farklı bir tat gelir. Kimisi sütlü çikolatayı yumuşaklığıyla sever, kimisi bitter çikolatayı kendine özgü aromasıyla tercih eder. Damakta bıraktığı iz nasıl kişiden kişiye değişirse, yaşamın insana sunduğu duygular da öyle

Sandalyesinden hiç beklenmeyen bir hışımla geriye doğru ittiğinde ahşabın gıcırtısı oluşması her şeyin yansımasıydı. Hareketin ne kadar yersiz olduğu bu tiz sesle birlikte kısaca anında dank etmişti.