Lavinya Dergisi 4. Sayısı

Seni sevmek;
Gizemli bir gecenin sabahına uyanmak gibi...
İzini kaybetmiş bir kıştan ilkbahara geçmek gibi...
Zamanın en güzel yerinde sana rastlamak gibi...
Ellerini hiç bırakmadan bir ömrü paylaşmak gibi...
Miadı dolmayan, her gün yeniden başlayan bir aşk gibi...






Seni sevmek;
Geceni

Arabadan iner inmez yüzüme vuran soğuk, yıllar önce babamdan yediğim tokattan daha keskindi. O gün ağlamamak için kendimi zor tutmuşken şimdi soğuktan akan gözyaşım çeneme doğru yol almıştı. Arkamda kalan uzun yol beni sonunda bu ahşap dağ evine getirmişti. Ev, hatırladığımdan daha büyüktü.


&nb

       Maviliğe açılan geniş bir terasta, bir salıncağın üzerindeyim. Yavaş yavaş sallanırken önümde uzanan şehri seyrediyorum. Tepelerin üzerine kurulmuş evler yeşillikler arasından selamlıyor beni. Denizin tuzu üzerlerinde… Belki de bu yüzden bakışları biraz nemli… Tepemden sür

Hz. Yûsuf’un güzelliğini anlatan eski bir menkıbe vardır. Rivayet edilir ki köle pazarında Yûsuf’u almak isteyenler, ellerindeki en kıymetli şeylerle gelir. Kimi mücevherlerini, kimi altınlarını, kimi servetini ortaya koyar. Kalabalığın arasından yaşlı bir kad

    Kendimizi tamamen keşfettiğimizi düşündüğümüz her an, buna hâlâ ne kadar uzak olduğumuzu tekrar anlıyoruz. Her yıl farklı bir yanımızı, sana da merhaba der gibi karşılıyoruz. İnsan yaş aldıkça elbet değişir fakat insan tanıdıkça daha çok değişir.


     Belki de bu

Tragedya; insanın kader, ölüm, aşk ve kayıp karşısındaki çaresizliğini anlatan bir türdür. Antik Yunan tragedyasının önemli eserlerinden biri olan Euripides’in Alkestis adlı tragedyası; Teselya Kralı Admetos’un hikâyesini anlatır. Admetos’un genç yaşta ölmesi

       Zihin nedir? Zihin; düşünmeyi, öğrenmeyi, hatırlamayı, anlamlandırmayı, karar vermeyi ve hayal kurmayı sağlayan bilişsel süreçlerin bütünüdür.

       Geçmişi değerlendirir, geleceği öngörmeye çalışır, olasılıkları hesaplar ve davranışlara yön verir.

Sabah camını usulca tıklatan yağmurun sesiyle uyanabilmek… Perdenin arasından süzülen güneş ışığının tenine dokunması… Gün batımının gökyüzüne bıraktığı kızıllığı birkaç dakika sessizce izleyebilmek… Sevdiği biri için hazırlanm

       Hayatın şaşırtmayı seven bir yanı var, hepimiz biliriz bunu. Biliriz de her defasında yenik düşüp yine de şaşırabiliriz. Çünkü hayat, bilinmezliğiyle de bilinir. Zamanın da eli değer şüphesiz; durmadan yaptığımız planlar, aldığımız kararlar, saptığımız yollar nasıl da deği

Kusursuzluğun içinde ki kusuru,
Senin içindeki beni,
Benim içimdeki çaresizliği,
Kim görebilir ki?




Her gece kan kusar gibi,
İçime içime kustum,
Tüm iyileşmeyen yaralarımı.
Dermanı yoktu derdimin...




Anlatmıyorum uzun zamandır,
Anlaşılmayı beklemek,
Anlatmaktan daha zor zaten,
Bu y

      Yağmur damlaları, kazmaya çalıştığım toprağı iyice yumuşatmıştı. Kazdığım çukurun aksine, içimdeki endişe gitgide büyümeye devam ediyordu. Ellerim o kadar titriyordu ki her beş dakikada bir kürek elimden düşüyor ve ıslak toprağa yapışıyordu. Bir yandan toprak kazıp bir yandan et

“Günebakan” adını hiç duymuş muydu? Ayçiçeğinin bir başka adıydı bu. Ne kadar sade, ne kadar kendini anlatan bir isim: “Güne dönen, gökyüzündeki yolculuğu sessizce izleyen…”
<