Lavinya Dergisi
NEFİS ÇEMBERİ
Ben ki ateş çemberinin ortasına düşmüş bir zerreyim.
Yalnızca zerreyim.
Bir cehenneme düşmüş, yurdunu arayan bir daneyim.
Kendi nefsim ile çemberin ortasında savaşırım.
Beni ateşe iten nefsim, zerreliğimi korumam için hükmeden Rabbim.
Bu ne büyük bir savaştır.
Benim gibi birçok çemberde bulunur zerreler.
Farkındalıkları meçhul.
Zemheri bir açlıktır bu bizdeki.
Nefsimize, ateşe üfleyecek bir nefestir ihtiyacımız olan.
Dualarımda, zikirlerimde, tövbelerimde, secdelerimde üflenir ruhuma şifası.
Şems ile kamer bir araya geldiğinde ,
çemberim sönecek mi yakacak mı beni göreceğiz.
Lakin çabam kurtuluşa niyetlidir.
Niyetim beni zayi etmesin,
İçine nefsim sinmesin,
Kendi âlimliğini alim olmak için işleyen riyakarlar misali,
Cennet ehli olduğunu varsayıp
Cehenneme zerk etmesin.
Kitabın ortasından konuşmak olmasın,
Zihnimdeki perdeler aralansın da,
Nefsim niyetimi zayi etmesin.