Kimseye belli etmeden yorulmayı öğrendik.Gülümserken içinden dağılan kadınlar olduk. OKUMAYA DEVAM ET
Hayatın içinden yazmayı seçen, süslemeyi değil hissettirmeyi önemseyen bir kalem. Kadın olmanın, anne olmanın, değişmenin ve yeniden başlamanın gerçek hâllerini filtresiz anlatır. İzmirli; evli ve bir kız çocuğu annesi. Yazıları; bazen bir itiraf, bazen küçük bir başkaldırı, bazen de “yalnız değilsin” demenin başka bir yoludur. Çünkü kelimeler, doğru yerde kurulduğunda insanın dengesini yeniden bulmasına yardım eder.
“Anlatmadığım her şey içimde ağırlaştı; yazdıklarım beni hafifletti.”
Lavinya Dergisi
Yazarlarımız
GÜÇLÜ GÖRÜNÜRKEN YORULAN KADINLARA
KALBİME SAĞLIK
Otuz yaşıma girdiğim gün, aynaya uzun uzun baktım.Yüzümde yeni çizgiler yoktu belki amabakışlarımda kesinlikle başka bir kadın vardı.Genç değildim artık.Ama ilk defa gerçekten kendime yakındım.Otuz, sayıdan ibaret sanırdım.Biraz korkutucu, biraz büyük, biraz erken gelen bir durak gibi.Meğer otuz, in
“KADINLAR GÜNÜ DEĞİL, KADINLARIN ÇIĞLIĞI”
Bugün çiçek istemiyoruz.Bugün indirim mesajları, pembe afişler, yüzeysel tebessümler istemiyoruz.Bugün hayatta kalmak istiyoruz.8 Mart’ta “güçlü kadınlar” deniyor.Peki güçlü olmak zorunda bırakılan kadınlardan kim bahsediyor?İki gün önce bir öğretmen daha susturuldu.Fatma Nur Çelik…Bir kadın.Bir eği

