Unuttuk belki de… Yaşamayı unuttuk, içten kahkahalar dolusu gülmeyi unuttuk. Yabancılaştık tüm sıcak hissettiren duygulara, kaptırdık kendimizi bu zamana ve insanlara. En çok da olaylara belki de… Tam içten gülerke
Nisa Nur KİRACI
Ben kendimi kelimelere, sözcüklerin arasına saklarım. Kimseye söyleyemediklerimi yazarak paylaşırım. Yazılarım, sessizliğimin sesidir. Edebiyatla nefes alır, okumayı ve maneviyatı hayatımın merkezine koyarım. Yazmayı ve okumayı seven bir üniversite öğrencisiyim.
" Çektiğin acının ve kalp kırıklığının dünya tarihinde eşi benzeri yok sanıyorsun ama sonra okuyorsun."
Lavinya Dergisi
Yazarlarımız
Deneme
ÖLÜMÜN DEĞDİĞİ HAYAT
Ölüm insanın yakınına gelmeyince, anlamazmış insanoğlu ölümün ne demek olduğunu. Ben anladım. Yakınıma uğradı, amcamı kaybettim. O zaman anladım ölümün nasıl olduğunu, nasıl hızlı ve aniden geldiğini, ve geldiği kadar da hızlı geri gittiğini. Ardında kalanları nasıl yıktığını anladım. He