Lavinya Dergisi

TEBESSÜMCE
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Tebessümce konuşmak istiyorum
Tüm evrenin ortak dilinde
Bir gülüşle nasıl anlaşılmaz ki
Evrensel bir yazgıda
Bütün dudak kıvrımlarında
Sevgi aynı anlamda

Merhamet bir hoşgörü giysisiydi zamanında
Ve farklı değildi hiçbir zamanda
Hep aynı insanlığın bozguna uğrattığı
O ince düşünce silsilesi…
Zalimliğe boyun eğen
Umudu tüketen tutsaklık hali…

Tebessümce konuşmak istiyorum
Kendi dilimde, özgürce…
Bir sevdaya göz kırpmadan daha
Bilmeden tutkunun zaferiyle güzelleşen ömrün sevisini
İliştirmek istiyorum dudağımın kıvrımına
Kimsesiz de olsa bir tebessüm iğnesini…

Minarelerim yıkıldı aniden asılan yüzlerde
İnançlarımın üzerine kurulan dar ağaçlarında
Asılan her yüzde bir cana kıyıldı takvimlerde
Zalimdi zaman ve
Zalimliğe ayak uyduran insanlıktı
İnsanlıktan çıkan.

Tebessümce konuşmak istiyorum
Kimse anlamasa da…(?)