Lavinya Dergisi

SERPİLEN SES
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Sesime değen, senden esen bir ince rüzgâr
Ürpertir sözcüklerin düşünü dilimde
Çekingen bir telaş yokluğu hecelerken bir bir
Konuşabilsem dökülecek damlalar gözbebeklerime…

Gözüme değen, imgelerin başkenti yüzün
Çillerin toprağa serpilmiş açmaya hevesli gonca gül...
Mevsimlerin uçarılığında sevdalı bir ömürde
Sessizlik dilime serpilir suskun sözcüklerde...

Kirpiklerim suskun bir ağıtın bekçisi
Okları hüznün kederiyle büyüyen narin tellerden
Kimseler görmesin, duymasın diye
Yılların yorgun sesini saklamışım iç cebime…

Sensizlik;
Ömre serpilen sessizlik,
Sessizlik;
Ömre serpilen sensizlikmiş…