Lavinya Dergisi

HE-CE-LE-ME
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Öz – le – mek
Hece hece…
Bir şehri ansızın, belki bir kıyıyı
Bir mevsimi, belki bir yağmuru
Zamansız açan bir çiçeğin ilk kokusunu
Bir dost gülümseyişinin sıcaklığını
Üşütmeyen sözcüklerin sarıldığı bir geceyi
Yitirilmemiş sevdaları
Hatırlamak ve düşmek
Düşlerin hecelerden kırışmış yatağına…

Öz – le – mek
Üç hece…
Kaç heceye böler kalbi
Bitmeyen gecelerde…
Kalp düşürürken hecelerini bir bir
Ruhun çıplak ayaklarının üzerine
Can kırıkları keser sözcüklerin bileklerini
Kan kırmızı ayrılıkların esiri ömürde
Özlemek bölündü de
Aşk bölünmedi yürekte hecelere…