Lavinya Dergisi

ANLAMIYORUM
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Gece oluyor yine
Sokakların ıssızlığı kadar kalabalık sancılar
Deniyorum kaybolmadan yaşamayı kalabalıklarda
Bir şey oluyor içerimde, hani o en derinde
Düğümlenmiş boğazımda iç çekişler, çözemiyorum.
Ruhum içine çekilen denizler gibi şimdi
Direniyorum.

Gece oluyor yine
Hüzün kokuyor karanlığın tiz sesi
Yine en baştan bir ayrılık merasimi
Kaç ayrılığa dayanır ki yüreğin derin inceliği?
Kırılan parçaların etrafa ince ince saçılışı
Toplamaktan usanılır mı?
Bilmiyorum.

Gece oluyor yine
Ömrümün en siyah gecesi sanıyorum.
Işıklar aydınlatmıyor yüzünü
Gölgeli düşlerin kederli mevsiminde
Kendime bir yer bulamıyorum.
Sesimin rengi geceden de siyah
Dünyadan mı gidiyorum senden mi?
Anlamıyorum.