Lavinya Dergisi

İKİNDİ VAKTİ
Furkan KINACI

İnsana zor gelen şey yaşamadığı hatta yaşayamayacağı şeyleri yazmak değil, yazamayacağı şeyleri yaşamaktır.

En son bir ikindi vaktiydi
Başımı utançtan yere eğişim
İşte o ikindi vakti
Yeni bir ümit kazandım gözlerine dair
Yürüyüşün hâlâ aklımda
Gözlerime yalancı sıfatını yakıştırıp
Tam sen geçtikten sonra bakışım
Aklımda hâlâ
Sonra o şiirler eskittiğim gözlerinle
Yandan yandan bakışın
Hâlâ aklımda bırakmaz peşimi
Ama ben sıkıldım artık
Sıkıldım diyorum tüm bunları hatırlamaktan
Sana bir an gibi gelen bir şeyi
Hafızamın en kuvvetli yerinde
Bir anı gibi saklamaktan
Hatıralar biriktirmek varken
Şu genç yaşımda bembeyaz kağıtları
Hüznün o kara kalemiyle kirletmekten
Artık ya gel ya da gel
Sıkıldım beklemekten
Bıktım diyorum
Bakma benim her bıkışım
Yeni bir ümit doğurur
Ertesi gün ikindi vakti
Sıkıldım diyorum fakat vazgeçmedim senden
Çünkü benim her sıkılışım
Yeni bir ümit doğurur bir ikindi vakti