Lavinya Dergisi

DOYUMSUZ TÜM VAKİTLER
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Aydınlık günlerin tarifsiz sevinciyle
Umut serpilmiş tuz diye, ömrün ekmeğine
Yaşamaya hiç doyamamışız…

Bu vakitlerde peyda olur
Uzak çam ağaçlarının düşü
Bu vakitlerde dünyanın en ferahlatıcı havası elzemdir.
Kesilen nefesi onaran tamirci
Tanımsız bir kokuda gizlidir.
Çam kokusu desem işte, değil
Özgülük gibi bir bakıma
Bir bakıma sonsuzluk…

Bu vakitlerde korkutur insanı
Sık bir ormanda kaybolmanın düşü
Bu vakitlerin karanlığında bir parça ışık elzemdir.
Sık bir ormanda bir başına gölgelerin oyununda
Hiç kimseyi düşünmez insan, yalnızdır düşleri
Yalnızlık kokar bu vakitler
Bu vakitsiz düşler…

Bu vakitlerde deniz berrak ve durgun
Kime yüklenir ki yüreğin ağır içine oturan taşlar?
-Elbet uzak denizlere atmayı düşler insan-
Bu vakitlerde ondandır uzak denizleri düşünmesi de
Kendini bulduğunda bir düşün amansız gecesinde
Bu vakitlerde işte
Bu vakitlerde ölmeli insan…

Oysa aydınlık günlerin tarifsiz sevinciyle
Umut serpilmiş tuz diye ömrün ekmeğine
Yaşamaya hiç doyamamışız…