Lavinya Dergisi

BUMERANG
Gülşah DEMİRCİ

“Susup içime döktüğüm cümlelere boğazımdan geçiş yok Parmak uçlarımla konuşuyorum, duyuyor musun?”

Kaç kere daha fırlatır Tanrı dünyaya bir ruhu?
Sonunda dönüp dolaşıp
Kendinden
yine kendine
döneceğini bilerek…
Kendine…
Kendinden…
Yeniden, yeniden ve yeniden…

Andırır yerle gök arasında mütemadiyen oynanan bir oyunu
Sanma ki ucu bucağı yok…
Nihai hüküm karşısında kıldan incedir kulun boynu…

Göğün rahminden düşer yeryüzüne insan
Ve toprağın dibinde filizlenir ölüme
Ömür adı verilir ve aslında ne kadar aldatıcıdır zaman!
Bir bumerang misali…
Döner durur felek çemberinde…

Hatırlar, hatırlar, unuturuz…
Tanrı’nın elindeki bir bumerangtan öte değildir insanoğlu
Onca yaşanmışlığa rağmen yol aldığı mesafe, bir arpa boyu…
Belki de en çok aczimize vurgunuz!