Lavinya Dergisi

GÜZDÜ
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Güzü sevdiren eylül ılıklığında bir sevda...
Yankılanır kalbinde durmadan…
Kalbin odacıkları boştu,
Kalbin odacıkları soğuktu evvelden…
Soğuklara nasıl dayanır tutuşmayan eller?
Ya el ele tutuşmayan yürekler?

Geldiğini belli etmeyen bir sinsi zamandı
Sıcakları yitirmemişken henüz üşütmez sandığın
İnce şalların örttüğü omuzlarının yorgunluğu
Belki de yürek yorgunluğundu…

Takvimlere yüklediğin can sıkıcı o ağrı
Özenle biriktirilen yalnız günlerin sarı yapraklarının tozu
Senden uzaklaşan bir aşk ve onun sızısı
Bir an esince rüzgâr uçuşup gider
Toz bulutu sancıların şafağındayken yürek
Geçişinde mevsimlerin umarsızlığı…