Lavinya Dergisi

AYRILIK VEHMİ
Furkan KINACI

İnsana zor gelen şey yaşamadığı hatta yaşayamayacağı şeyleri yazmak değil, yazamayacağı şeyleri yaşamaktır.

Ayrılık düştü bu sene payıma
Bir senenin özlemiyle doluyum
Hasretim kalbim baştan başa yama
Yoruldum,ben de Allah'ın kuluyum

Gözlerin karartmıyor gözlerimi
Gidişinle sel oldu o gün her yer
Dinle bir kere dinle sözlerimi
İster yine git,ister ipimi ger

Her gün yeniden başlıyor bir ağıt
Yoksun ya en çok bunu biliyorum
Elimde bir kurşun kalem bir kağıt
Duvarlarla dostluk ediniyorum

Şimdi sen nerdesin kalbimin canı
Gel de vuku bulsun bir vuslat ânı
Hasret her yanımı yakıyor anla
Bu dert, bu hüzün geçmiyor zamanla

Mutlaka bitecektir bu yasım da
Derken, tükendi canımda sabrım da
Bir ümit olursun belki yanımda
Belki bir bayramda belki Kasım'da

Başladı mısralarım yorulmaya
Ve yaklaştı bir şiir son bulmaya
Ah Çerkes kızı ben razı değilim,
Ömrüm razı değil sensiz dolmaya