Lavinya Dergisi

ALTÜST
Gülşah DEMİRCİ

“Susup içime döktüğüm cümlelere boğazımdan geçiş yok Parmak uçlarımla konuşuyorum, duyuyor musun?”

“Hakkın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın. "Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir" diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını.”
Aşkın 14. Kuralı / Şems-i Tebrizi

Kaç farklı güzergâh üzerinde yol alır insan?
Ve kaç yol ayrımı barındırır içinde zaman?
Hakikat tektir, gerçek ise bilmem kaç tanedir
Uyandığında anlarsın o derin uykundan…

Gözlerin gördüğüne inanır
Kulakların işittiğine…
Var dersin elle tutabildiğine
Hizmet ettiğini bilmeden yanılsamaların gerçeklere…
Doğru dediğin aslında kaç yanlış toplamıdır?
Ve zihin insana daha kaç hata yaptırır?
Esasında ne göz, ne kulak, ne de el vardır
Sır, ruhun bilgeliğinde saklıdır
Ta en başından…
Hatırla ve uyan…

Düzen midir, kaos mudur ayakta tutan koca evreni?
Değişmeyen tek şey değişimin kendisi midir sahi?
Zaman dediğin hep ileriye mi akar ki?
Kaç yaşam bahşedilmiştir bir ruha?
Ve kaç olasılığı vardır bir hayatta?
Tıkanır bu oyun sorgulamazsan
Düşün ve uyan…

Her seçim bir kaybediştir
O yüzden her kavuşma bir vedadır da
Her sevincin içinde bir hüzün vardır
Her hüznün içinde bir sevinç…
İyilik ve kötülük iç içe geçmiştir çoğu zaman
Görebilmekte yatar asıl ihsan
Gör ve uyan…

Kaderin ipleri kimin elinde?
Kukla mıyız, kuklacı mı bu sahnede?
Kaç perde iner?
Kaç seyirci izler?
Daha kaç alkış gereklidir?
Daha kaç yakarış?
Oyun, adaletli oynanırsa keyiflidir!
Ebe de sensin, ebelenen de…
Kuralları belli, başlangıçtan…
Oyna ve uyan…

Bul, nedir altüst olan?
Medet umulur mu üç başlı zamandan?
Her şey yaşandı bitti belki de
Dün’ya dememiz ondan!
Uyan artık bu rüyadan!