Lavinya Dergisi

BELKİ DE BİR PAZAR
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Baharları severiz ondan bitmeyen bir umut göğsümüzde
Bilinmeyen yollara düşeriz ararken mutluluğu,
Belki bir cumartesi huzurudur yürüdüğümüz yolun sonu
Gürül gürül akan sularıyla sevda nehirlerinin
Belki de dizinin dibinde otururuz bir ömür boyu
Başımızı okşarken yaprak yaprak ağaçların dalları
Sonsuzluk alırız doğadan biraz
Büyütürüz gözbebeklerimizde sevgiyi
İçimize çekince hayatı kokusu gelir uzaklardan sevdanın
Güneş uzatır sarı sıcak elleriyle sevinci
Tutuşturur sevdalı ellerimizi...
Sonunda yüreklerimiz tutuşunca ince bir kıvılcımla
Belki unuturuz pazar sabahlarının esrik hüzünlerini
Uykusuzluğun baş dönmesi uçup gider kuşlar gibi
Belki geceleri de severiz koyu yalnızlığı unutunca...
Dolu dolu bir pazar kahvaltısı olur ömür soframız...
Bölüşürüz ekmeğe sürüp bütün düşlerimizi
Her dilimde doya doya severiz hüznü...
Belki sevmeyi de öğreniriz el ele verince...
Belki de bir pazar
Sabahları koşulsuz severiz el ele uyanınca...
Pazarları da severiz belki, sevdanın çiçek kokusunu duyunca...