Lavinya Dergisi

KALBİN DİRENİŞ ŞARKISI
Gülşah DEMİRCİ

“Susup içime döktüğüm cümlelere boğazımdan geçiş yok Parmak uçlarımla konuşuyorum, duyuyor musun?”

Çarkları tersine dönüyor kimi zaman dünyanın
Birileri hep yontuyor kendine
En büyük dilimine göz dikiyor pastanın
Biraz duygu sömürüsü…
Biraz ömür törpüsü…
Sonu baştan belliyse masalın
Yıkılıyor ümit köprüsü
Hain bir kurt çıkıyor illa ki, gerisi koyun sürüsü…

Kalbin direniş şarkısıdır bu…
Minik bir tırtılın kelebek olma hikâyesidir belki de…
Kanatların var, artık uç özgürlüğe…

Zulmeden zalimin gölgesi karartamaz çehreni
Kalbinde daimi bir Güneş parlıyorsa eğer
Kara bulutlar sarsa da etrafını, aldırma sen
Umut sızar illa ki dört odacığın birinin penceresinden
İnancın ipi sağlamdır…
Yeter ki kopmayacağına güven!

Yok olur korkular, silinir geçmişin izi
Sıcacık gülümseyişini yüzünde ağırlarsan eğer
Yumrular oturursa boğazına, at onları içinden
Gün gelir, devran döner
Zihnin susar, kalbin dillenir…
Cesaret şaha kalkar,
Dörtnala koştuğu özünden istediğidir
İşte o zaman, zafer senindir!

Kalbin direniş şarkısıdır bu…
Minik bir tırtılın kelebek olma hikâyesidir belki de…
Her atımında sesleniyor sana, dinle:


‘Deli kızım uyan
Güneş topla benim için…
Kurşuni renkleri her tarafta bu ikili deliliğin
İhtimaller denizinde boğulma sen
Hem sevda kuşun kanadında…
Belki üstümüzden geçer yeniden…
Sevmekten usanmam ben!’