Lavinya Dergisi

MİADI DOLAN MUM
Gülşah DEMİRCİ

“Susup içime döktüğüm cümlelere boğazımdan geçiş yok Parmak uçlarımla konuşuyorum, duyuyor musun?”

Katran karası gecenin koynunda direnen bir mum gibi
Işık saçmaya devam ediyorsa içinde bir yerlerde
Yana yana tükendiğini görmüyorsa gözlerin
Eriyip bittiğinde senin de kararmayacak mı için?

Zaten bitmeye yüz tutmuş bir mumun ışığı
Ha söndü, ha sönecek…
Başkasına üfle demeye dilin varır mı?

Bazen daha net görebilmek için
Kıymetlidir gecenin karanlığı
Yüzleşip korkularını yendiğinde
Daha güçlü atılır zafer çığlığı

İşte böyle bir gecede…
Miadı dolmuş bir muma yer varsa masanda
Işıksız kalacaksın…
Karanlığın bağrında otururken
Aydınlık bir gerçeği anlayacaksın

Gecenin ardı sabaha varıyorsa
Bulutların ardından Güneş doğuyorsa
Eriyip tükenmiş bir muma gerek var mı?
Alevlendirmeden başka bir mumu
Ateş olup yanacaksın
Karanlıkta yolunu bulmak istiyorsan
Önce kendi göğüne yıldız olacaksın!