Lavinya Dergisi
GÖRDÜN MÜ
Vildan ÜLKER
En güzeliydi belki de umut edebilmek, hayatın karmaşasında umut ile kalbi dinginleştirebilmek...
Kusursuzluğun içinde ki kusuru,
Senin içindeki beni,
Benim içimdeki çaresizliği,
Kim görebilir ki?
Her gece kan kusar gibi,
İçime içime kustum,
Tüm iyileşmeyen yaralarımı.
Dermanı yoktu derdimin...
Anlatmıyorum uzun zamandır,
Anlaşılmayı beklemek,
Anlatmaktan daha zor zaten,
Bu yüzden hep susturdum acılarımı.
Görünmeyeni gördün mü?
Bilinmeyenden haberdar mısın artık?
Susandan çok konuşan olmazmış,
Sen susarak konuşmak nedir bildin mi?
Sustuklarımdan gördün mü sen beni?
Dile geldi yine yüreğim,
Yaz dedi, yazdım.
Acımı kimseye değil,
Şiirlerime sığdırdım,
Sen şiirlerimde beni gördün mü?