Lavinya Dergisi

ÇIĞLIK 2
Selin BEKTAŞ

Sevmek için sevilmeyi beklemeyin.



1.GECEM
Çığlık sesleriyle gözlerimi açtım. Hücre karanlık olduğu için tekrardan içimi bir korku kapladı.
Yattığım yerden toparlanarak ayaklarımı göğsüme yanaştırdım.
-‘’Yardım edin!’’
Sesler bir saniye bile dinmiyor aksine daha çok çoğalıyordu.
Elime dokunan şeyle oturduğum yerden kalkarak doğruldum. Etrafım karanlık olduğu için o elime değen her neyse bilemiyordum.
-‘’Su’’
Çok yakınımdan geliyordu ses.
-‘’Sen kimsin?’’
Siren sesi ile yükselen bağırışlar kesildi.
Köpek havlamaları ve uğultuları tüm hücrede yankılanıyordu.
-‘’Sakın sesini çıkarma yoksa seni de alırlar’’
Işıklar bulunduğum hücreyi sarmıştı.
-‘’Ses çıkarma sakın.’’
Gözlerimi kapayıp uyuma numarası yaparak taşa uzandım.
Havlama sesleri daha netti, kapının arkasındaydı.
Kapının açılmasıyla rüzgârın yüzüme çarpması bir oldu. Yanıma gelen köpeğin pati darbeleriyle kolumdaki deriler soyuluyordu. Hiç tepki vermedim, nefes alış hızımı o an için durdurmuştum. Sonuçta beni neyin beklediğini bilmiyordum. Bir köpek tarafından parçalanmak beni oldukça korkutuyordu.
Köpek üzerimden geçtiğinde içimde tuttuğum nefesi yavaşça geri verdim. Gözlerimi belli belirsiz araladım ve karşımda duran kişiye baktım.
17-18 yaşlarında bir genç kız vardı. Saçları pislikten sertelmiş, üzerindeki kıyafetleri yırtık, ayakları çıplak bir vaziyette yatıyordu.
Köpeğin kolunu ısırmasıyla bağırması bir oldu. Sesimi çıkarmadan olduğum yerde yatıyordum. Köpeğin yanında henüz bir görevli yoktu.
-‘’Ne olur beni ona yem etme, bana yardım et.’’
Karşımda duran kız sanki rol yaptığımı bilmişçesine bana bakıyor, yardım bekliyordu.
Ayak seslerinin yaklaşmasıyla gözlerimi açıp ayağa kalkarak var gücümle köpeğe tekmeyi savurdum. Ne kadar vazgeçirirdi bu hamle bilmiyordum ama yardıma muhtaç küçük bir kız vardı karşımda ve bu duruma göz yumamazdım.
Karşımda yalvarmakta olan kız bir an için sustu ve hemen başucumda beliren kişiye odaklandı.
Gelen görevlinin üzerinde çelikten bir giysi vardı, yüz bölgesi maske ile kapanmıştı.
-‘’Oğlum bugünde karnını doyuracak yemek bulmuşsun.’’
Bu yemek bir insan mıydı?