Lavinya Dergisi

SİYAH KADERLİ ÇOCUKLAR
Mehmet KEKEÇ

Tutsak kaldı dudaklarının arasında, Yüreğinin esaretinden kurtulamayan Seni Seviyorumlar.

Matem damlıyor gözlerinden her mevsim
Dişlerinin arasında kuru kabuk öğütüyorlar
Et çiğnemeye fırsatı olmamış belli ki
Naz nedir bilmeyen çocuklar
Gözyaşları siyah, tıpkı tenleri gibi
Asil ve korku dolu bakışlar...
Gözleri gülüyor kiminin
Kardelen cesaretiyle zoraki
Avuç içlerine bakmıyor hiçbir falcı
Kaderleri alınlarından okunuyor sanki
Elleri bulutlar gibi nemli,
Kaderinden beyaz ayası
Ve kemikleri sıra sıra dizilmiş
Bir yaratılış mucizesi,
Hayatta kalma mücadelesi
Evi toprak, yastığı yan yana dizilmiş taşlar
Asil ve korku dolu bakışlar...
Teni soğuk kiminin ölüm korkusundan
Kimi sıcağında üşüyor ekvatorun
Afrika'da merhem olmuyor yaralara kremler
Çünkü etleri aralanıyor açlıktan
Ve ellerinde ölüyor annelerinin
Henüz okula gitmemiş çocuklar
Asil ve korku dolu bakışlar...
Zaman geçmiyor açlığın pençesinde
Çaresizlik rüzgarı esiyor dört mevsim
Kelimeler boğaza diziliyor ekmek ne arar
Hayatının baharında bir bir kayıyor yıldızlar
Mavi rüyalara açılıyor her gece kapılar
Asil ve korku dolu bakışlar...