Lavinya Dergisi

MAVİ DÜŞ
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Günün bitişi gibi sessiz
Mavinin bitişi gibi telaşsız
Bir mutluluk anının yıllara yayılışına özenen
Ve mavi bir düşü elinden kaçıran
Sessiz bir çocuktu yalnızlığın…

Çocuk tebessümlerin hüzünleri kovan sesine yerleşen umut
Kutsanmış baharların armağanı mavi gökyüzünde saklı
Yetinmez saatleri aklında tutamayan kalpsiz bir gölge
Yine de yankısında gece yarısı telaşı ertesi güne

Mavi düşlerin sessiz geçişleri ruhun derinliklerinde
Yolları kırmızı damarlı ağaç dallarıyla örtülü
Takılırsan kaçırırsın ömrü
Acıya yakalanırsan bir yerlerde
Hapseder seni o kırmızı orman derinlerinde…

Mavileri azalırken hayatın çoğalır kırmızısı
Bütün anlardan geriye;
Yaşanamayan her an için ah çeken bir hayat
Azalan her gün için eksilen bir bahar
Yüzünde buruk bir gülümseme kalır…

Bulur bir gün ruhun ıssızlığını
Kahve kokulu sabahların bağrında doğan güneşin huzuru
Karanlık ormanın derinliklerinde kaybolmuş mavi bir düşün
Yakalamaya çalışır yeniden yankılı bir ses içinde hapsoluşunu…