Lavinya Dergisi

AH BE ANNEM
Aydın AÇIKGÖZ

Her sabah uyandığımda aklımda tek bir şey var bağlı olduğum hayallerim ve yazılarım onlara hep tutkuyla sadık kaldım.

Zaman nasıl da akıp geçiyor değil mi annem,
Bak şu an kaçıncı haftadayız, ya da aydayız bilmiyorum ben.
Sensizliğin üzerinden belki de yıllar geçti fark etmeden,
Ben artık yaşadığım zamanı bile bilmiyorum be annem
Çünkü sensizken ben zamanı bile saymıyorum artık annem.
Ne tuhaf değil mi demi annem şu yalnızlık halim
Ben seninle değil muhabbet etmek, herhangi bir şey sorarken bile çekinirdim.
Oysa bak şimdi senin olmadığın o günden beri yaşadıklarımı anlatıyorum sana
Hem de yanı başında sen benimle konuşmasan bile biliyorum duyuyorsun beni
Ve üzülme diyorsun bana
Tuhaf değil mi annem...
Bana ne oldu bilmiyorum senin yokluğunda dizimin bağı çözüldü sanki bir anda.
Bilirim seni şu an üzülüyorsun benim için yalnız bıraktım diye,
Sen üzülme be annem ben bu dünyada sensizim sadece
Garip olan da ne biliyor musun annem sen sevgini belli edemezdin ama, bana bir şey olunca da dünyan dururdu bilirim.
Hani hatırlar mısın ben küçükken sürekli hastalanırdım
Sana asıl hastalanma sebebini anlatayım mı annem?
Sırf benimle ilgilen diye hastalanmak için elimden geleni yapar ve bunu da başarırdım.
Ama bak şimdi değil hastalık bir derdim bile olsa gözlerimin içine baktığında beni anlayacak birisi bile yok yanı başımda.
Sakın üzülme annem bunları sen üzül diye anlatmıyorum
Sadece özlemi mi belirtmek için söylüyorum
Keşke şu an yanım da olsan annem sana sarılsam doya doya, ellerinden öpsem, annelik kokusunu içime çeksem o özlemi mi dindirsem ne iyi olurdu annem
Ben seni çok özledim annem
Bilirim gittiğin yerden gelemezsin
Ama gelme imkanın olsa hiç düşünmeden yanımda olurdun
Kimse beni anlamıyor annem
Ah şu sol yanım bir anlasa bunu
Bir anlasa bu kadar acımasa
Yapamıyorum sensiz annem
Hep seni özlüyorum hep de özleyeceğim seni
Seni çok seviyorum canım annem ...