Lavinya Dergisi

VUSLAT
Mehmet BOYACI

Kimseye sorma kimse bilmez bende ki seni, Yalnız sen okursun gözlerim de kendini..

Gece çöküyor ruhumun sokaklarına
Fikrimde yanmıyor ıssız lambaları
Köşede beklemiyor vuslatın habercisi
İnmiyor gözlerimden yağmurlar
Dinmiyor yüreğimde ki yangınlar
Her ne olacaksa senin gelmeni bekliyor
Bir kere gülmeni bekliyor gelmek için bahar
Gel ki bitsin hicran destanı
Yazılsın vuslat hikayeleri
Gözlerimden okunsun hiç bilinmeyen duygular
Yüreklere dokunsun bir kere göz göze gelişimiz
Lambadaki alevi titretsin buz kesmiş ellerimiz
Kağıda yazılmayanlar suretimize yansısın
Bakışlarımdan bilsinler adını mıh gibi kazıdığımı
Ama gel ki vazgeçmek mümkün olmasın
Gözyaşlarımla suladığım güller solmasın
Olmasın kavuşmaktan gayrısı bize
Ne söze gelelim ne bir kem göze
Olur ya nefes biter ellerimiz tutuşmadan önce
İşte o zaman vuslat ancak ebediyete