Lavinya Dergisi

ORMANIN KALBİ
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

İçimde yanan bir ormanın yası
Sadece birkaç ufak telaşı vardı
Derin ve sakin nefesinde kaldı
Bilmezdi kalbi, fena insanlığı
Yaşamın kıyameti kalbin yangını...

Vicdanların yoksunluğunda bir ülke
Öldürüyor nefesindeki serinliği
Yaprak yaprak dökülüyor kırmızılar
Canların tüylerinde acı feryatlar
Hasarı telafisiz bir zamanda
Herkesin kıyameti kendi kalp yangını...

Hangi insanın kalbi dayanır ki!
Kanlı canlı bir feryada?
Yankılanmaz mı sesindeki incelik,
Bir ömür boyu kulaklarında?
İçi yanıyor ormanın, içi
Kapkara küllerle kaplı kalbi
Orman yangını dünyanın kıyameti...