Lavinya Dergisi

KEDER MUSKASI
Burçin LAÇİN ALTAY

Ömrü ferahlatan mis kokulu sabahları duymak için, gerçek sevgiye ulaşmaktaydı hep umut.

Tutuşmuş dizelerin kokusunda gizlenen
Yakılmış yüreklerden geriye kalan küllerdir
İçimde üşüyen şehirde uçuşan
Göğsümü dağlayan hüzün
Gözlerimde dağılan kül rengi bulutların
Sessiz iç çekişleridir.

Yalnızlıkların gezindiği düşlerimdir
Ömrün yeşil sarı çimlerinde ayak izleri...
Yersiz yurtsuz avare gezinirken şehrimde
Sevdanın sığınacağı yalnızca yürektir
Savruk rüzgârlarla uçup giden…
Her şey silinmiş keskin kağıttan
Bir tek şiir kalmış
Ve şiire musallat olmuş adım...

Uzun yolların bekleneni
Bir küçük keder muskasıdır
Boynumda siyah ipi, ipi kendinden inançlı...
Umarsız çığlıkların son durağında
Ölüm kadar yakın
Aşk gibi esmer
Bir dar ağacında
Kendine(i) esen/asan bir rüzgardır yalnızlığım...