Paulo Coelho'nun "Veroniko Ölmek İstiyor" adlı eserinde şöyle bir cümle geçiyordu:
"Niyet ile hareket arasında her zaman bir kopukluk vardır."
Henüz 16. sayfasında olduğum bu kitabı bir solukta bitireceğimi bu cümleyle anlamıştım... Derken yarım saatte bitmişti kitap. İçinde onca anlamlı cümle varken ben "niyet ile
hareket arasında her zaman bir kopukluk vardır." da takılı kalmıştım.
Neden kopukluk olsun  ki? diye düşünmüştüm aklımca.
Çünkü insan bir şeye niyetlendiği zaman onun için harekete geçerdi, yani onu yapmak için eyleme koyulurdu. Bu cümle beynimi kurcaladı gün boyu...
Kendimi düşündüm, ama ben de öyle yapmıyordum. Niyetim için harekete geçmiyordum.
Geçen yaz almak istediğim keman dersini, sırf ailem derslerime daha önem vermem gerektiğini söylediği ve çok zorlanacağımı belirttiği için ertelemiştim. Ama seneye önümde daha yoğun günlerim olacaktı, ve ben o çok sevdiğim keman sesine biraz daha uzak kalacaktım. Bunun için o kadar üzülüyordum ki, ne yaptıysam benimkileri ikna edememiştim. İlk senem hazırlık olduğu için biraz daha az dersim vardı, keman haftada 1 gün olsa bana yine yeterdi. Bir şekilde programı ayarlayıp hem derslerime hem de tınısında huzur bulduğum o keman sesine vakit ayırabilirdim. Sonuçta derslerimi de kemanı da ben idare edecektim... Hemen araştırmaya koyulup ders programıma uygun bir keman kursu bulmaya karar verdim. Tabi bu kararımdan henüz anne ve babamın haberi yoktu, ama ben niyetlenmiştim bir kere! Hem derslerimin yanında sevdiğim bir müzik aletini çalıyor olmak bana da çok iyi gelecekti.
Bir kitap sayfasında okuduğum bu cümle sayesinde ne kadar çok keman çalmak istediğimin farkına varmıştım. Belki de bu kursu geçen yaz almış olsaydım canımın sıkıldığı vakitlerde müzik defterimden bir sayfa çevirir, keman sesiyle kendimi mest ederdim. Koskoca bir yazı boşa geçirmiş gibi hissetmiştim...
Akşama bu konuyu açacağım için biraz stres olsam da içimde tarifsiz bir mutluluk vardı.
Bir cümleyle insan bir şeyleri değiştirebilir miydi? Çok isterse neden olmasın ki... Yanımda kimsenin varlığı olmasa bile, içimdeki güç ve inanç beni motive etmeye yeterdi... O gün
onu çok iyi anlamıştım... Ve cümle tekrar yankılandı beynimde...
Niyet et! Ama hareketinde kopukluk olmasın...