Lavinya Dergisi

KENDİME NOT
İrem Erdoğan

Hiç sana benzemiyor biliyor musun, vazgeçmenin o dayanılmaz ağrısı?

Ölümle tokalaşmıș garip bir andı bu. Astımım olmasaydı sevginin kokusunu daha içime çekerdim. Daha çok yaşardım bunu. Ellerimin titremesine hemen izin verir daha çok kahkaha atar ve daha çok eğlenirdim. En başta daha çok sarhoş olurdum. Daha çok köpek severdim ve daha çok teşekkür ederdim. Ama artık vedalașıyorum ve bu çok garip bir duygu.

Teşekkür ederim Tanrım.
Göğsümün üzerinde duran umut için,
Savaşım için çok teşekkür ederim.
Bir tohumdan ibaret değilim artık.
Yaşadıklarım ve yaşattıklarım için kendimle gurur duyuyorum.