Lavinya Dergisi

UYANMAK İSTİYORUM
Doğan FIRAT

_Bir yağmur damlası gibi, düştün yüreğime; yürüdüğüm bütün yollar sana çıktı açtığım bütün pencereler sana baktı... _

Uyanmak istiyorum, tam şu an şu saniye. Ruhumun yorulduğu, benliğimin dur dediği noktadayım. Rüya olmasını arzuladığım gerçeklerin kaçışındayım. Bitmek bilmeyen bekleyişler, sonu gelmeyen ihanetler, yarım kalmış hikayeler daha ne kadar sayabilirim, ne kadar haykırabilirim? Kaç kişinin yerine dur diyebilirim, kime karşı koruyabilirim kendimi. Sığındığım limanın bile üstüme çöktüğü bu kirli dünyanın neresine saklanabilirim? Yürümek istiyorum, koşmadan, anlayıp anlaşılmak, sevip sevilmek istiyorum. Güvenin olduğu bir evren, kötülüklerin olmadığı bir dünya istiyorum. Bir yere sığınma gereği duymadığım bir hayat istiyorum. Sessizliğin olduğu bir yer istiyorum kuşların sesinden, rüzgarın esintisinden başka hiç bir sesin olmadığı bir yer istiyorum. Sessizliğin ne demek olduğunu unuttuğum bir koşturmacanın içerisindeyim. Nereye vardığımı bilmeden, koşmamın son soluk devamındayım. Sonu olmayan bir sonsuzluğu yaşıyor gibiyiz, oysa ebedi olan sonsuzluğa her nefeste daha çok yaklaştığımızı ne çok unutuyoruz.