Lavinya Dergisi

ÇOCUKLUĞUNA SARIL
Beritan KAYA

"Kitap okurken saçlarınıza çiçekler takarak kitap kahramanı gibi hissettiğiniz anları sevin "

Gel diyordu çocukluğum kollarını açarak. Sarıp sarmalamak istiyordu yaralarımı.
Ahh çocukluğum!
Nasılda üzülerek bakıyordu bana. Oysa bana hayal kurmayı öğretmişti. Peşinden korkusuzca gitmemi istemişti. Şimdi sadece küçücük dizlerini gösteriyor, başımı koymamı istiyordu. Saçlarımı okşayarak bana beni hatırlatmak istiyordu. Gözleri dolu dolu bakıyordu büyümüş bedenine. Ne çok acı sığdırmış olduğumu, ne çok gözyaşı dökmüş olduğumu, kaç kez hayat mücadelesinde tek başıma kaldığımı görüyordu. Bana dokunarak geçirmek istiyordu tüm kötü anıları zihnimden… Silkelen ve daha cesurca sarıl hayallerimize diyordu. Bisiklet sürdüğümde yere düşüp gülmelerimi anımsatıyordu bana. Koltukların üzerinde dans edip şarkıcı olduğumu, annemin kıyafetlerini giyerek manken olduğumu hatırlatıyor tebessüm etmemi istiyordu. Uyuyup dinlenmem için o güzel çocukluğum bana masal anlatıyordu…

Bir varmış bir yokmuş… Gökyüzünde kara bulutlar dolaşırken küçük kedi etrafa şaşkınca bakınıyormuş. Az sonra gök gürlemiş, sağanak yağmur bastırmış. Küçük kedi ne yapacağını bilmiyormuş. Etrafta kaçışan çöp konteynerlerinde yer edinmek için dövüşen kedileri görmüş. Islanmamak için birbirlerinin canlarını yakmalarına anlam verememişti. Aralarına katılmak yerine küçük kedi yağmurda ağır ağır yürümeye devam etti. Biraz zaman geçtikten sonra durmuştu yağmur. Saklanan tüm kedilerin aksine kendisi dışarıda durduğu için kara bulutların dağılmasıyla çıkan gökkuşağını görmüştü. Bu onun için eşsiz bir andı. Yüreği küt küt çarpıyor mutluluktan zıplıyordu. O an anlamıştı yaşamın küçük mutluluklarla daha güzel olduğunu. Çocukluğum anlattığı masal ile küçücükte olsa karanlığın içindeki mutluluğu yakalayarak ilerlememi istemişti. Söz verdim ona... Hayallerim için savaşacak asla pes etmeyerek yoluma devam edecektim. Çocukluğunuzu hayal kırıklığına uğratmamak karanlığın içindeki yıldıza bakarak ilerleyin…