Lavinya Dergisi

ŞAFAĞIN ADI SEN
Doğan FIRAT

_Bir yağmur damlası gibi, düştün yüreğime; yürüdüğüm bütün yollar sana çıktı açtığım bütün pencereler sana baktı... _

Gülüşlerine kadar aşığım sana kadın. Her gece görmeye dileniyorum seni Rabb’im den. Dualarımda arıyorum seni yârim Allah’ımdan diliyorum seni. Umutlar besliyorum, bir dağın başında, hayaller kuruyorum kurşun seslerin altında. Türküler de arıyorum seni sevdiğim; Nöbetler de bekliyorum seni. Gecenin hüznü altında yazıyorum sana satırlarımı. Her an özlemim’desin yârim. Bir şehir kadar uzak, bir nefes kadar yakınımdasın. Özlüyorum işte! Hem de her zerreni. Ama en çok yanında olmayı, gözlerine bakmayı. Şafak bilmem kaç, ben en çok helalim olacağın günün şafağındayım kadın. Hasretin adı mıydı aradaki mesafeler, Özlemin dili miydi her yerde seni aramak. Yoksa bitmek bilmeyen bekleyiş miydi bizimkisi. Biliyorum bitecek bu günler. Bekleyişler son bulacak. Hasret sona erecek ama özlem daim olacak sevgili. Sen benim ebedî özlemimsin kadın. Ebedî sevdamsın yârim…