Team Image

Kübra ÖZENÇ

Konuşmayı çok sevmediği için yazmaya sığınan, cümle içinde nefes alan, dünyası kızı ve kitaplarıyla örülü, yaptığı en ciddi iş annelik ve okumak olan, yazarken heyecanlanan, heyecanlanırken yazan, kendince iyi şeyler yapmaya çalışan, 31 yaşını devirmiş bir kadın.

Yazmak sonsuz cümle içinde, başının üzerine bir çatı inşa etmek benim için. Hayatta ve ayakta kalmanın başka bir formu.

Lavinya Dergisi

Yazarlarımız
20'li yaşlar.png
Deneme

YİRMİLİ YAŞLARIMI ÖZLEMİYORUM

Yirmili yaşlar benim için fırtınanın tam ortasında kalmak gibiydi. Rüzgarın benden alacağı şey ya üzerimdeki toz olacaktı, ya da tozlarımla birlikte rüzgara kapılıp gidecektim. Hem seçim yapacak kadar akıllı hem de rüzgar karşısında titreyen yaprak gibi korkaktım. Herkes kadar düştüm yirmili yaşlard

Screenshot_20220504-152129~2.png
Günlük/Anı

CÜMLEDEN EV YAPAN YAZARI TANIMAK

O gün de en az bir önceki gün kadar vasat başlamıştı. Nasıl devam edeceğine dair en ufak bir fikrim yoktu. Kolumu, bacağımı oynatmaya halimin olmadığı saçma sapan bir gündü işte. Gidemediğim işin mesaisini doldurmaya çalışıyor gibi geçmiyordu zaman. Her zamanki boşluk hisleri, nedenler, nasıllar...

olması gerektiği gib.png
Deneme

OLMASI GEREKTİĞİ GİBİ

Eğer hayata yeniden başlama şansım olsaydı daha çok şey başarmak isterdim gibi beylik laflar etmeyeceğim şimdi. Ne zaman bir iki süslü cümle kurmak istesem elime yüzüme bulaştırıyorum. Kağıt ve kalemi kendimden uzaklaştırıyor, araya aşmayı asla beceremediğim duvarlar örüyorum. Kendimin katili oluyor