Lavinya Dergisi

YERSİZ
Alihan K.KAYNARPINAR

Kelimelerin ruhu tütünlerin dumanlarıya birlikte yükseliyor, Söylenmemiş kelimeler mezarlığında.

Uğrak
duraklara gece inmişti,
Kafamın
içinde sabit bir yolcuydum nereye gittiğini bilmeyen.
Evimin
kapısı yollara açılıyordu
Ve ben
kimsesizliğime susuyordum.
 
Evimin
kapısını açtım…
 
İnsan nasıl
kazanacağını bilmeyi kaybedince yola düşer
Ve nerenin
yerlisi olduğunu bilmeden
Yaşamak
çaresizliğine kapılır yolculuk boyu.
 
Yolda olmak
kaçmak mıdır yaklaşmak mı bilemez,
Yaşken
eğilmemiş bir ağacın gölgesinde soluklanır ancak.
Yersiz
yurtsuz soluklar alır boğulmamak için.