Lavinya Dergisi

HÜZÜN TUTANAKLARI
Rıdvan YILDIZ

Herkesin yaptığı değil kimsenin yapmadığı, düşünmediği şeyleri söyleyen harflerin yanında durmaktır yaşamak hayata harflerin kalbiyle bakabilmektir okumak, yazabilmek sıradanlaşan bir hayatta beyaz bir nokta olabilmektir özgür kuşun kanadında ve en güzel renk hayal kurmaktır sonunda...

Herkes kendini kandırıyor
Kendine yarından bir beyaz sayfa seçiyor
Sana hangi hava esecek bilemem
Üstelik ben biraz dumanlıyım
Akşam olmadan tüm balıklar uyudu
Bardaklar şimdi kendini içiyor
Yelkovan bir zamanı kesiyor
Duvara asılı yorgunluğum
Seni hangi takvimde unuttum bilmiyorum

Kendimi kaybettim nihayet
Beni sende unuttum
Çatlamış duvarlarım, güçsüz
Kahrolsun aramızı açan zelzeleler
Adını biriktiriyorum kendi sesime küserek
Kar topluyor sitemkâr tapınaklar

Gülüşün dünyanın pervazıydı
İçi güneş kokulu uykular
Asık suratın aşkın çeyreği bile etmez
Şuramda bir kuş sesi kadarsın
Sen sen sen diyorum
Geçmeyen saatleri çapalarken

Şiir sevmezdin biliyorum
Şarkıların denize değdiği yerdi omuzun
Hep acıklı şarkılar mırıldanırdın
Yarım yamalak bir köşede
Eteklerine sinmiş korkak köpek sesleri
Hüzün dökülürdü gözlerinden

Eski zamanların fırtınası ağzında bir gece
Şu boşluğu çıkar aramızdan
Günaha seyirci yağmur sonrası sabah
Uçup giden kartal yırtsın geceyi
İki kara gülle vakitler geçiyor
Hüzün aşkın üçte ikisi
Nereye varabiliriz seninle
Bu sayfa bir şiirden gebe kaldıktan sonra